• Habil Əliyevdən yadigar qalan deyimlər

    Habil Əliyevdən yadigar qalan deyimlər


    Azərbaycanda görkəmli sənətkar kimi tanınmış istedadlı kamança ustası Habil Əliyev vəfat etdi. Öz parlaq istedadı ilə milyonların könlünü fəth edən bənzərsiz kaman ustası həm də öz baməzə söhbətləri, hazırcavablığı ilə sevilirdi. Onun bəzi dodaqqaçıran sözlərini diqqətinizə çatdırırıq. Böyük sənətkarın ruhu şad olsun!

    Bir gün Habil Əliyev müğənni Nazim Ağayevlə üz-üzə gəlir. Onun kefsiz olduğunu görüb soruşur ki, Nazim nolub?
    Nazim Ağayev gileylənir:
    - Həkimdən gəlirəm. O, mənə dedi ki, belimdə, dizimdə, ayağımda duz yığılıb. Məndə möhkəm duzlaşma gedir.
    Habil Əliyev zarafatla deyir:
    - Nazim, həkim gözünün içinəcən yalan deyir. Azərbaycanda səndən duzsuz adam yoxdur. Fikir eləmə!

    ***
    Sovet dönəmləriydi. Yayın cırhacırında Bakıdan Qubadlının kəndlərindən birinə kolxozçular üçün konsert veməyə getmişdik. Klubda adamlar ət-ətə durmuşdular, içəri boğanaq idi. İlk çıxışı mənə verdilər. Elə kamançanı təzəcə çalmağa başlamışdım, gördüm nəfəs ala bilmirəm. Bir az da tox olduğumdan ürəyim ağzıma gəlirdi. Bu, azmış kimi birdən içərini üfunət iyi bürüdü. Hava lap dözülməz oldu.
    Qabaq cərgədə oturmuş kolxoz sədri mənim bərk narahat olduğumu görüb ayağa durdu və geri dönüb ucadan qışqırdı:
    - Ə, Surxay, dur rədd ol bayıra!

    ***

    Altmışıncı illərdə yevlaxlı Abbasqulu ağa adlı bir tarzən vardı, tez-tez dəstəsiylə birgə onu toylara çağırırdılar. Bir gün Yevlaxda Abbasqulu ağanın qarnı ağrıya düşübmüş. Nə qədər eləyirsə, qabağını ala bilmir. Axırda həkim çağırmalı olur. Həkim gəlib ona bir-iki dərman yazır və deyir:
    - Abbasqulu ağa, bu dərmanları üç gün qəbul elə, ağrın keçib gedəcək.
    Zarafatcıl Abbasqulu ağa dillənir:
    - Ay rəhmətliyin oğlu, üç gün nədir, yarım saata mənim qarın ağrımın qabağını alırsan al. Almasan, Yevlaxı pox aparacaq.

    ***

    Opera və Balet Teatrında bəstəkar Fiktət Əmirovun yubiley gecəsi keçirilirdi. Zal dolu idi adamla, ölkə rəhbərliyi də içəridə əyləşmişdi. Məşhur xanəndə Bülbül səhnəyə çıxıb çıxış etdi, sonra əlini Fikrətə tərəf uzadıb onu tərifləməyə başladı:
    - Bu Fikrət var ha, indi böyüyüb bəstəkar olub, dünya bunu tanıyır. Körpəlikdən mənim qucağımda böyüyüb. İndi onun yubileyinə yığışmışıq. Fikrət uşaq vaxtı mənim üstümə o qədər işəyib ki...

    ***
    Bir dəfə rəhmətlik tarzən Qurbam Pirimov bazardan kəllə-paça alıb çıxanda qocaman tarzən Paşa kişiylə rastlaşır.
    Paşa kişi maraqla soruşur:
    - Bu nədi belə almısan?
    Qurban Pirimov keçir zarafata:
    - Paşa kişi kəllə-paçadır, ancaq heç bilmirəm bunu necə bişirirlər.
    Paşa kişi deyir:
    - Həri? Əntiqə! Apar bunu əntiqə ütdür, əntiqə parçalasınlar, töksünlər qazana, gecədən səhərəcən asta-asta əntiqə qaynasın. Səhər dur, bunu sirkə-sarımsaqla ye, gör nədir?
    Qurban Pirimov:
    - Əşşi, Allah səni hardan yetirdi. Nə yaxşı mənə rast gəldin, yoxsa kəllə-paçanı aparıb elə tüklü-tüklü yeyəcəkdim.

    ***

    Biz tərəfdə bir kişi vardı, adını çəkmək istəmirəm. Çox qorxaq adam idi. Gecə evdən tək çıxa bilməzdi.
    Soyuq, qaranlıq qış gecələrinin birində o, həyətə subaşına çıxmaq istəyir, amma qorxur. Arvadını məcbur edir ki, onunla çölə çıxıb yanında lampa tutsun.
    Kişinin işi uzun çəkir, əlində lampa tutan arvad isə soyuqdan tir-tir əsir. Kişi dillənir:
    - Arvad!
    Soyuqdan dişləri bir-birinə dəyən arvad öləzimiş səslə cavab verir:
    - Həəə, nə var?
    Kişi deyir:
    - Deyirəm nə oğurluğa getməli havadır…

    ***

    Biz Asəf Zeynallı adına musiqi məktəbində oxuyanda tələbə yoldaşım, istedadlı müğənni Qulu Əsgərov dirijorluqdan dərs deyən İsrafilzadənin dərsinə girməzdi.
    Bir dəfə İsrafilzadə dəhlizdə onu yaxalayıb deyir:
    - Qulu, sən mənim dərsimə bir dəfə də girməmisən, imtahanda sənə qiymət yazmayacağam.
    Qulu Əsgərov onunla razılaşır:
    - Haqlısınız müəllim, gərək bir dəfə sizin dərsə girəm.

    ***

    60-cı illər idi. Mərkəzi Komitənin birinci katibi Vəli Axundov İrandan gəlmiş hökumət nümayəndələrinə “İnturist”də qonaqlıq verirdi. Əbülfət Əliyev, mən, bir də tarzən Məmmədağa Muradov çalıb-oxuyurduq, rəqqasə Roza Cəlilova da rəqs edirdi.
    Çıxışlarımız iranlı qonaqların çox xoşuna gəldi, yaxşıca əl çaldılar, bizi geninə-boluna təriflədilər.
    Qonaqlıqdan sonra orda olan Filarmoniyanın direktoru, bəstəkar Tofiq Quliyev də razılıqla bizə yaxınlaşıb dedi:
    - Çox sağ olun uşaqlar, başımızı uca etdiniz! Sabah əvəzini çıxacam. Siz ki bu qədər yaxşı çalıb-oxuyursunuz, niyə solist kimi ilişib qalmısınız Filarmoniyada. Sabah əmr verib hamınızı işdən çıxardacağam. Gedin “Azkonsert”də çıxış edin, özünüzə yaxşı pul qazanın! Nə qədər ştatda qalıb dövlətin qəpik-quruşuna göz dikəcəksiniz!
    Elə bildik Tofiq müəllim zarafat edir.
    Ertəsi gün hamımız Filarmoniyadan işdən azad olunduq.

    ***
    Çayxanada oturub çay içirdim. Bir nəfər gəldi ki, “Habil müəllim, yaxşı ki, sizə rast gəldim. Eşitmişəm öd kisənizdə daş var, sizi otlarla müalicə edəcəyəm”.
    O, torbasından müxtəlif qurudulmuş otlardan çəngələyib mənə verdi və sonra da necə istifadə etməyi öyrətdi. Mən ondan soruşdum:
    - Qardaş, sən həkimsən, yoxsa türkəçarə ilə məşğulsan?
    O, dedi:
    - Hə, hə Habil müəllim, həkiməm, mal həkimi...

    Rublika.az


    Facebook-da paylaş